İnsan denen karmaşa [mı?]
Facebook’ta Paylaş | Haziran 29, 08 by admin
Önceki yazımda empati yapmakla alakalı birşeyler karalamıştım. Ne kadar gerekli birşey olduğuna bir kez daha kanaat getirdim. Aslında göründüğü kadar karmaşık değiliz fakat nedense kprislerimiz, gururlarımız, bitmek bilmeyen olumsuz his yumağımız… vs.vs.vs. Bunların tamamı bizleri sanki karmaşıkmışız gibi görünmeye doğru itiyor işte. Bu olayın bir önceki Empati yazısıyla bağıntısının ne olduğu merak konusu açıkçası. Yani “İnsan Karmaşası ve Empati var mı?” ya da asıl soru; “İnsan gerçekten karmaşık mı? yoksa olduğundan karmaşık görünmek daha mı zevkli?”
Bence ikinci seçenek daha yerinde. Zira egolarımız bize kendimizi eleştirme ve içe dönük tenkitte bulunma şansı tanımıyor. Egolarımızın kendine dışarıya tavşz vermeyen bir kapalılığı söz konusu. En basitinden hatalarımız bizlerin değil başkalarının; başarılarımız ise bir başkası tarafından kazandırılmamış, bizim kendi eserimizdir…
Bir öğretmen olarak bununla sık sık karşılaştım. Nasıl mı? Şöyle ki; Bir öğrenci girdiği sınavdan 50 aşağısında aldığında verdiği ilk tepki şu olur “Hoca bana bu notu verdi!” ve ardından serzenişler, söylentiler ve hatta küfür. Fakat iyi bir notu hocasının veya ailesinin ona verdiği emeğe bağlamaz; doğrudan “Ben sınavdan şu kadar ALDIM!” yanılgısına kapılır. Bu örnek çok basit ama birçok kavmin helak sebebidir. Yadsınamayacak kadar büyük olan insan egosunun bir sonucu işte.
Gelelim bunun empati kurma ve hatalarla olan bağıntısına. Kişi düştüğü bir hatadan sonra genellikle suçlu arayışı içerisine girer demiştim! bu da önceki verdiğim örnekle paralel değil mi? Empati yapma gereksinimi duymadan yapılan böyle bir hata “Yargısız İnfaz” adını verdiğimiz deyimi sanırım biraz açıklayacaktır.
Hatalar telafi edilmek için vardır! ve İnsan hata yapmak için vardır…
Unutmayınız…
29 Haz. 2008
Pazar
Edessa
M. Salih Kılıç
