Kelimelerim kifayetsiz ve gönlüm kimsesiz…
Posted by admin at 00:40
Kelimelerim yersiz, gönlüm kimsesiz…
Kaçsa nereye kaçsın ruhum? Neylesin sevgilisiz?
Kazıyorum kendi kuyumu, haykırıyorum ”Seni” sensiz, hadsiz…
Ey yar! Ey bu kölenin sahibi,
Sensiz neyler bu gönül? Kime gider? Ne söyler? Dilsiz…
Gel ey! Gel ki, kalmasın bu köle sensiz… sahibsiz…
Ey kalbimin üzerinde titreyen hüznüm…
Gel ey hüznüm… gel ki yüzyıllardır hasretlenen yüzüm, son bir kez seninle gülsün…
gül 
kimselere söylemem sırrımı
kimselere demem Haktan başka yok halden bilen
bir hazan mevsiminde sarı yapraklara karışır hüzün
kayboluyor yalnızlık ve hüznü toprağa defnediyorum
seninle kalsın kalbim ömrümden alsın ömrüne yazsın
yeter artık gülsün yüzün değmesin sana hüzün annem
HAK aşkına gülsün özün
sevdiğine kavuştursun mutluluk yakanı bırakmasın
aşkın ALLAH a yaklaştırsın ..